De Jonge Akademie

Ga direct naar de inhoud
Ga direct naar de site navigatie
Ga direct naar zoeken

Week 20: dagboek van Joost Hoenderop (deel 1)

2 februari 2013

Weekdagboek van een wetenschapper: Joost Hoenderop (Universitair Medisch Centrum St Radboud) van 21 tot en met 27 januari 2013. Joost doet onderzoek naar de werking van de nier.

Maandag 21 januari

Na een prachtig sneeuwweekend gaat de wekker om 5.25 uur in de vroege ochtend. Het is weer op tijd opstaan na het weekend, even wennen. Kijk uit het raam, het sneeuwen is gelukkig gestopt en ik stap op de fiets om aan mijn dagelijkse tocht van 12 km richting het UMC St Radboud Ziekenhuis te beginnen. In het begin heb ik het koud maar gedurende de fietstocht geniet ik van de frisse buitenlucht. Op mijn werk aangekomen is het eerst even opwarmen met een warme cappuccino waarna mijn werkdag begint. Vandaag is een dag om de eerste gedachten uit te werken voor een Zon MW TOP subsidie samen met collega’s van de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Het belooft een fantastisch project te worden over de ‘crosstalk tussen de nieren en het bot’, met andere woorden hoe ‘praten’ de nieren met het bot? En hoe zorgen zij er samen voor dat het mineraal calcium constant blijft in ons lichaam?

Als hoogleraar houd ik mij bezig met de moleculaire nierfysiologie. Ik wil weten hoe onze nieren functioneren. De nieren zijn hardwerkende organen in ons lichaam die ons bloed schoonhouden en ervoor zorgen dat we de giftige stoffen kunnen uitplassen en juist de goede stoffen kunnen behouden. Samen met een groep enthousiaste promovendi, post.docs, analisten en studenten proberen wij de moleculaire mechanismen te begrijpen van nierziekten waarin de mineraalbalans in ons lichaam is verstoord. Mineralen is eigenlijk een verzamelnaam voor calcium, magnesium en ook fosfaat. Het zijn belangrijke elementen voor ons lichaam en daarom wordt de hoeveelheid van deze stoffen in ons bloed ook goed bewaakt. De nieren spelen hierbij een essentiële rol omdat op die plaats in ons lichaam wordt bepaald of we een teveel aan mineralen uitplassen of juist vasthouden. Wanneer de nieren niet goed werken kan dit proces verstoord worden waardoor er allerlei complicaties kunnen optreden waaronder ernstig nierfunctieverlies, vorming van nierstenen, osteoporose of botontkalking, spieren die niet meer naar behoren functioneren of allerlei enzymatische reacties in het lichaam die minder goed verlopen. Soms zijn de klachten mild en kunnen patiënten gemakkelijk worden behandeld maar het komt ook voor dat de mineraalbalans levensbedreigend is verstoord en dat er acuut moet worden ingegrepen.

Vorige week woensdag had ik afgesproken samen met mijn collega (René) en met onze Rotterdamse collega’s op Hoog Catherijne in Utrecht waar we tijdens een etentje in een Chinees restaurantje stimulerende discussies hadden om een gezamenlijke ZonMw top project vorm te geven. Vandaag lees ik de laatste wetenschappelijke artikelen en probeer ik de eerste gedachten op papier te zetten. Mijn dag verloopt plezierig waarbij werkbesprekingen met de mensen in mijn groep zich afwisselen met ook een stukje onderwijs voor Biomedische Wetenschappen. In maart begint mijn onderwijsblok weer waarvoor een aantal voorbereidingen moeten worden verricht. Zo moet de toets voor de studenten al vroegtijdig klaar zijn en ook moeten de aangepaste blokboeken voor de studenten beschikbaar zijn. Om 18.30 uur fiets ik samen terug met René die ook in Beuningen woont. Mijn vriendin Judith is laat deze avond dus het is even organiseren om wat alleen te eten. Niet zo gezellig dus maar even wat praktisch. De koelkast biedt een pingmaaltijd hutspot of bami? Bami wint en om 8.00 uur zit ik weer achter de Apple om wat email correspondentie af te werken die is blijven liggen vandaag. Ook werk ik nog aan het laatste stuk van het introductiehoofdstuk van Annelies, een promovenda in mijn groep die aan de laatste fase van haar proefschrift werkt. Om half 10 komt Judith thuis en delen we samen even de dag onder het genot van een glas wijn waarna we rond de klok van elven besluiten de maandag af te sluiten.

Dinsdag 22 januari

Opstaan, douchen, aankleden....ik realiseer me dat ik vandaag met de bus moet. Niet omdat ik geen zin heb om te fietsen maar omdat wij in ons schouwburgabonnement vanavond kaarten hebben voor Paul de Leeuw. Ik kan het dus rustig(er) aan doen, de eerste bus is er ‘pas’ om 6.38 uur. De bus, keurig op tijd, stopt nagenoeg bij mijn huis en ik stap na ruim een half uurtje uit bij het ‘Nijmegen Centre for Molecular Life Sciences’, het researchgebouw op de Radboud campus waar ik werk. Ook al is de bus comfortabel je mist toch even de kou en de wind door je haren bij het doorkruizen van de landerijen in en rond Beuningen. Op de fiets ontstaan altijd de beste wetenschappelijke ideeën, merk ik weleens. Ben altijd vroeg op het werk en nu ik de bus heb genomen voelt de aankomst van over 7.15 uur alsof ik heb uitgeslapen. Naast de reguliere werkbesprekingen met mensen uit mijn team vandaag een leuk gesprek gehad met een student. Deze talentvolle Biomedische wetenschapper is zeer geïnteresseerd in de moleculaire nierfysiologie en met name in een project aan CFTR, een chloride ionkanaal dat niet goed functioneert bij patiënten met de taaislijmziekte. Zijn motivatie is uniek omdat hij zelf de taaislijmziekte heeft. Samen met 2 medisch specialisten uit het UMC St Radboud (een longarts en een kinderarts)  hebben wij nagedacht hoe we vorm kunnen geven aan dit project en waar we mogelijk subsidiegeld kunnen aanvragen. Dit gaf een buitengewoon stimulerende discussie waarbij we allen het gevoel hebben dat we dit moeten gaan oppakken. Wij hebben plannen gemaakt en opdrachten verdeeld en komen over 6 weken weer bij elkaar om het verdere actieplan door te spreken.

Het is inmiddels al over 7 uur en uit een Sms’je van Judith blijkt dat ze me zo zal oppikken. Ze heeft ook haar eerste bekeuring voor dit jaar te pakken....haha....meestal ben ik het met de snelheidsovertredingen maar nu kunnen we een keer het leed samen delen. We moeten haasten, Paul de Leeuw begint om 8 uur. Snel auto parkeren, een frietje eten en nog net met de laatste mensen de Schouwberg in Nijmegen in. Het is helemaal uitverkocht. De voorstelling ‘poephoofd’ gaat over Paul de Leeuw zelf. Op een zeer humoristische wijze neemt hij het publiek mee in de 50 jaren van zijn leven. Het was een gezellige avond, veel lachen afgewisseld met prachtige liedjes. Bij terugkomst thuis nog even emails beantwoorden en dan naar bed.

Woensdag 23 januari

Op de agenda vandaag werkoverleg met promovendi en analisten en ook mijn voorbereidingen treffen voor de kick-off meeting in Barcelona. Als vertrouwd ruim voor 7’en op het werk. Altijd even dat heerlijke moment om in alle rust de dingen voor de dag goed voor te breiden. Mijn papieren geprint voor mijn congres in Barcelona. De wetenschappelijke posters ingepakt en alles klaargelegd om vanavond mee naar huis te nemen omdat ik morgenvroeg van huis direct richting Schiphol zal gaan. Om 8 uur begint mijn eerste werkbespreking met Eline, een promovenda die net haar laatste (vierde) jaar is begonnen. De hectiek rond de vormgeving van de inhoud van haar proefschrift wordt steeds tastbaarder. Ze heeft leuke resultaten en kijkt op het moment naar een eiwit in de nier dat ervoor zorgt dat de calciumbalans in het lichaam op peil wordt gehouden. Zij onderzoekt hoe dit eiwit in ons lichaam wordt gereguleerd en hoe we de werking beter kunnen begrijpen.

Aan het einde van de ochtend een Skype sollicitatiegesprek met een post.doc die graag in mijn groep wilt komen werken. Ik heb op het moment een vacature voor een post.doc onderzoeker en we zijn met de screening van geschikte kandidaten bezig. Een ambitieuze onderzoekster uit Duitsland vertelt enthousiast over haar promotieonderzoek dat ze daar heeft gedaan. Haar motivatie en CV sluiten goed aan bij de vacature en het gesprek wordt van beide kanten als positief ervaren. We zullen haar evalueren tezamen met de andere kandidaten en mogelijk uitnodigen voor een gesprek in Nijmegen. Het is vaak een tijdrovend proces om goede mensen te selecteren, mensen met een hoge intrinsieke motivatie, drive en passie voor wetenschappelijk en klinisch onderzoek.
Na dit gesprek ga ik met de groep een broodje eten in het Radboud restaurant.  De middag wordt gevuld met overleg en kleine klusjes die nog moeten worden afgemaakt. Om 7.00 uur fiets ik terug naar Beuningen. Na het avondeten, mijn koffer inpakken voor mijn congres in Barcelona. Ik zie op mijn computer dat de temperatuur nog heerlijk is in Barcelona dus even van -6 naar +15 graden. Wat overhemden strijken en alles inpakken voor mijn vertrek morgen om 6.00 uur richting Schiphol. Ik ga samen met mijn collega René waardoor we ook onderweg nog ruim de tijd zullen hebben om zaken voor te bereiden en plannen uit te denken.

Lees verder deel 2

 

 

 

 


Ga terug naar de bovenkant van deze pagina
Ga terug naar de inhoud
Ga terug naar de site navigatie
Ga terug naar zoeken