De Jonge Akademie

Ga direct naar de inhoud
Ga direct naar de site navigatie
Ga direct naar zoeken

Week 18: dagboek van Wim van Westrenen (deel 2)

18 januari 2013

Weekdagboek van een wetenschapper: Wim van Westrenen (Vrije Universiteit) van 7 tot en met 13 januari 2013. Wim doet onderzoek naar gesteenten op aarde, de maan en andere planeten.

Donderdag

Een dag waarop niet veel spannends is gebeurd. Ik ben voornamelijk in het lab bezig geweest. Nicci vertrekt vrijdagavond en we gaan haar eerste experiment denk ik net niet helemaal afkrijgen. Ook mail ik met collega en vriend Rob de Meijer. Rob heeft een nieuwe preprint gemaakt van ons gezamenlijke artikel over het ontstaan van de Maan. Na vijf jaar negatieve reacties en oorverdovende stilte is het artikel eind december voor publicatie geaccepteerd in een goed aardwetenschappen-tijdschrift. Ons idee is hoogst controversieel en veel medestanders hebben we in al die jaren niet gevonden, maar ik ben er trots op dat we vol hebben gehouden. Met de publicatie van het verhaal wordt het in ieder geval een stuk moeilijker om ons werk dood te zwijgen, en Rob en ik willen nou juist graag de discussie over het ontstaan van de Maan aanzwengelen. Ik ben heel benieuwd wat er gaat gebeuren als het artikel eindelijk uitkomt.

Om 1 uur is onze wekelijkse ‘group meeting’. Gareth, hoofd van de groep, vertelt over het Europese onderzoeksproject waar hij samen met collega’s uit Leiden en Duitsland ongeveer 15 miljoen euro voor gaat ontvangen uit Brussel. Het klinkt als een geweldig project: het uitzoeken van de effecten op de komst van de Europeanen op de volken en stammen in het Caraibisch gebied. Het klinkt als een mooie combinatie van sociale en natuurwetenschappen, dat kan dus echt wel! Mooi dat de EU dat ook heeft gezien.

’s Middags een gesprek met onze collega Bernard, die bij de Europese Ruimtevaartorganisatie ESA werkt. Hij zal proberen twee van onze masterstudenten stages bij ESA aan te bieden. Een student zal werken aan een vergelijking tussen de oppervlakken van de Maan en Mercurius, de ander zal zich bezighouden met het oppervlak van Mars – allebei leuke projecten waar ik graag bij betrokken wordt. Ook komt een studente melden dat er een fout zit in het onderwijsrooster van het volgende blok (Februari/Maart). Grrrr. Twee vakken zijn deels op dezelfde middagen geroosterd. Dat kan niet. Morgen moeten we dit gaan aanpassen. Sanne en Femke zijn moe als ze thuiskomen – dat is donderdagavond vaak zo na weer een lange dag. Ze eten goed en slapen snel in. Ik heb geen puf om te werken vanavond, dus kijk wat TV – voor mij naast lezen een prima manier om te ontspannen. Nog 10 bladzijden Sweet Tooth – ik vind het niet echt McEwan’s beste boek (dat is Saturday voor mij).

Vrijdag

Faukje is vandaag thuis. Ik breng Sanne en Femke naar school (op vrijdag kort dagje, om 12 uur zijn ze klaar) en fiets dan snel naar de VU. Met het omroosteren van het dubbelgeboekte vak zijn Gareth en ik, samen met de roosteraar, een uur bezig. Dan ga ik met Nicci verder met het bouwen van haar eerste experiment. Ik kan een klein boortje (0.7 mm diameter) niet vinden dat ik nodig heb. Een vergeefse zoektocht in de kamer van Nachiketa, mijn postdoc die voor een maand naar India is vertrokken, volgt – zonder succes. Nog net voor de lunch kan ik in de werkplaats een vervangend boortje krijgen. Onze werkplaats is fantastisch, ik zou mijn werk niet kunnen doen zonder de mensen die daar werken. Net na de lunch heb ik overleg met een collega van de Afdeling Scheikunde, over een onderzoeksvoorstel dat over 2 weken ingediend moet worden. Erg nuttig, en al pratende komen we al snel tot een goed passend onderwerp.

Daarna overleg ik met Pieter en Sergei. We hebben geluk dat Sergei voor ons de elektronenmicroscoop bedient. De vorige fulltime analyst ging een jaar of 4 geleden met pensioen. Hij werd deeltijds opgevolgd door Paul, die helaas in 2010 overleed aan kanker. Na twee jaar met ondersteuning door postdocs kwam Sergei toevallig in Amsterdam wonen omdat zijn vrouw er een baan vond. Hij was op zoek naar werk en heeft meer dan tien jaar ervaring met het apparaat dat we hebben. Na zijn inwerkperiode wil hij graag ook zelf weer onderzoek gaan doen. Hij heeft ruime ervaring met hogedrukexperimenten en is meer dan welkom in mijn lab. We overleggen over de eerste experimenten en praten over anderhalve week verder.

Dan weer terug naar de kelder. Ik laat Nicci zien hoe onze draaibank werkt. Moet nog even terug naar de werkplaats die nog net niet gesloten is voor het weekend. Net voor ik naar huis vertrek kan het laatste onderdeel van Nicci’s experiment worden klaargezet. Ik ga er volgende week mee verder. Thuis is mijn schoonmoeder Ria op bezoek. Ze heeft een heerlijke dag gehad met de kinderen hoewel het koud was. ’s Avonds kijk ik naar de 5 km mannen op het EK schaatsen. Ik wil toch nog wel eens naar Thialf, ondanks de vernietigende column van Youp van ’t Hek die ik toevallig eergisteren las. Na een glas wijn lekker naar bed.

Zaterdag

Sanne stond om 4 uur en half 5 naast ons bed omdat ze een nare droom had gehad (over Sneeuwwitje), maar ze ging vlot weer slapen en sliep net als Femke lekker uit. We ontbijten uitgebreid, als dat maar enigszins kan doen we dat in de weekends. Na het eten op pad voor opruiming bij een kinderschoenenwinkel in Aalsmeer, aanschaf van het nieuwe kinderzitje voor op de fiets en naar de Amsterdam ArenA voor buitensportartikelen. Op station Bijlmer mijn OV kaart ingeleverd, die doet het om onduidelijke redenen niet meer. Thuis naar schaatsen gekeken, skieën en schansspringen. Die wintersporten zitten er toch stevig in na onze tijd in Zwitserland (2002-2005). In de middag eindelijk Sweet Tooth uitgelezen. De laatste 10 pagina’s maken het ineens een veel beter boek dan ik eerder vond. Toch wel een aanrader. Pizza gemaakt en gegeten en daarna in bad met kids. In de avond aan de slag: studiehandleidingen gemaakt voor vakken die in februari beginnen (met het juiste rooster). Hertentamen gemaakt dat ik maandag moet afnemen - dat had eerder deze week al gemoeten maar is er niet van gekomen. Fraukje bereidt haar trip naar Spanje voor. Ze gaat maandag op voorexcursie. Er moet een nieuwe excursie in elkaar worden gezet ter vervanging van drie andere buitenlandexcursies (een voordeel van het gebrek aan stenen in Nederland: als je stenen wilt laten zien zit je zo in Frankrijk, de Alpen, of Spanje). We zullen morgen even naar de VU moeten om spullen voor de excursie en het hertentamen klaar te maken. Voor 11 uur in bed, woehoe!

Zondag

Vandaag mijn beurt om uit te slapen, nog meer woehoe! Na een uitgebreid ontbijt vertrekken we met z’n vieren naar de VU. Sanne en Femke vinden het prima om mee te gaan. Ze mogen op de VU altijd aan het grote stuk natuurlijk keukenzout likken dat op mijn bureau ligt (‘Dat mogen de studenten niet he papa!’) en vermaken zich met wat internetfilmpjes van Buurman en Buurman. Ze helpen ook met het klaarleggen van de hertentamen-papieren. Na een uurtje zijn we klaar om terug te gaan. Ik verkleed me en ren terug naar huis (5.5 km); ik probeer twee keer per week te rennen, maar na een heupblessure eind vorig jaar zit ik nu nog maar op 1 keer per week. Het gaat lekker, prachtig weer.

Thuis zitten Fraukje, Sanne en Femke aan de lunch. Na het eten gaan de kinderen uitgebreid kleien, en kijk ik naar het EK schaatsen. Zonder geluid, want er moet (natuurlijk zou ik bijna willen zeggen) geluisterd worden naar K3 en Kinderen voor Kinderen. We eten rond 6 uur (dat kan natuurlijk voor de kinderen pas als de koetsen met Sven Kramer en Ireen Wust door het beeld zijn gegleden) en om 7 uur zijn de kinderen klaar om naar bed te gaan. Fraukje gaat haar spullen inpakken, ze moet morgen voor 5 uur van huis om haar vlucht naar Spanje te halen. Ze is een week weg, dat wordt aanpoten. Bij het knippen van Sanne’s nagels neurie ik de tekst van ‘Zo stil’van Bløf – dat is ons lievelingsliedje van de week (in de auto moet Sky Radio altijd aanstaan). Sanne kan soms moeilijk in slaap komen ’s avonds en dat komt in de tekst ook voor, dat vindt ze erg mooi. We komen erop dat het eigenlijk een beetje een verdrietig liedje is omdat het gaat over iemand die dood gaat, en over hoe je iemand dan mist. Ze begint te snikken – niet omdat er iemand dood is maar omdat mama morgen voor een weekje weggaat. Niet zo’n handige timing papa... Ze gaat daarna wel lekker slapen. Nu zit ik aan de koffie. Als dit stukje af is ga ik reacties schrijven op twee studentenevaluaties van vakken die eind vorig jaar gegeven zijn, die moeten deze week binnen zijn. Ook het introductiehoofdstuk van Josepha lezen, dat ze gisteravond laat opstuurde. En dit keer toch echt die boterhammen smeren voor het slapengaan..


Ga terug naar de bovenkant van deze pagina
Ga terug naar de inhoud
Ga terug naar de site navigatie
Ga terug naar zoeken